Posted by: iamipew | กรกฎาคม 12, 2007

บ้านทรายทองและชุมชนสวอย

  ไหนๆ ก็ไหน ๆ พูดถึงอดีตมาซะเยอะ ก็ชวนให้คิดถึงวันวานยังหวานอยู่ภาคสอง 
ณ บ้านทรายทอง และ ชุมชนสวอย  เมื่อสามปีกว่า ๆ มาแล้ว  เรามีวันวานที่หวานอยู่ 
มากมายเหมือนเม็ดทรายและผืนดินที่ก้าวย่ำไปเปราะรองเท้าและล้อหมุนของจักรยาน
   นานมาแล้วกับวันวานหวานๆ ของพวกเรา นานมาแล้วมีควายไถนา
(ขออภัยหากพาดพิงถึงบุคคลอื่น แต่ขออนุญาตพูดถึงสรรพนาม แทนบางสิ่งหรือบางคนที่
พวกเราลงมติให้ฉายาไว้ในตอนนั้น) มีควายดำ ๆ อยู่ตัวนึง ชอบไถนาเป็นชีวิตจิตใจ  (แปลกแหะ ที่พูดมึงมันเป็นคนแรก) 
ขออภัยอีกรอบที่พูดจาไม่สุภาพ  ถึงแม้จะมีใครๆ ว่าเป็นควายอยู่เป็นประจำ แต่ยังมีสิ่งที่ดี
อยู่ภายในตัวควายดำๆ ตัวนี้อยู่มากมาย  นอกจากจะชอบไถนา อยู่เป็นประจำแล้ว
พี่ควายยังเป็น GB เจอเนอรอลเบ้ ให้กับทุกคนที่พอใจจะใช้ไหว้วาน หรือแม้จะสั่งก็ตาม ควายตัวนี้ก็ทำให้หมด
นี่แหละความดีที่เค้าไม่ลืมกัน จงภูมิใจที่เกิดเป็นควาย นอกจากฉายาควายดำ แล้ว พี่ท่านยังมี
ฉายาอื่นอีก นั่นก็คือ  อุบาทสี่  ซึ่งท่านควายดำเจ้าเก่าก็เป็นหนึ่งอยู่ในนั้น  อันได้แก่
ท่านจิ๊ก ท่านอุ้ม ท่านเต้ และท่านแหนบหรือท่านชาติ(ชั่ว) นั่นเอง (พูดไปเด๋วมันงอน)
เมื่อไดที่สี่ท่านรวมตัวกันวิพากวิจารณ์เรื่องใด ๆ ก็ตาม ก็จะเกิดฉายา อุบาดสี่ขึ้นทันที
ยังมี ท่านหยอย ม่าฟิต ท่านโอ๋ ท่านแม้ว ท่านมด ท่านพี่ปลา และคุณเป๋อ สุดน่ารักอีกคน
รวมทั้งหมดไม่ครบโหล 
   นานมาแล้ว ทั้งหมดทุกท่านได้มีโอกาสได้มาอยู่ร่วมกันในบ้านสวอย หลังเดียวกัน
โดยมีหน่วยบอดี้การ์ดหน้าบ้านอยู่ตัวนึง ชื่อ เจ้าเจอะ  บ้านหลังนี้มีแต่ความทรงจำอยู่เต็มบ้านเลย
พูดถึงตอนนี้ภาพก็มาเป็นฉากๆ พิมไม่ทันเลย  เอาเป็นว่าเก็บไว้ในความทรงจำอันแสนหวานต่อไปในส่วนที่พิมพ์ไม่ทัน
เอาเป็นว่า  ตีสามเป็นประจำย่ำรุ่งของทุกวัน  ย่ำรุ่งแต่ยังไม่หลับไม่นอน  ยังไปหากินเตี๋ยวข้อไก่ ใต้สะพานดำ
จักรยาน มอเตอร์ไซด์ป๊อก ก็ปั่น ๆ กันไปผ่านอากาศที่หนาวๆ แสงไฟนีออน   แค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจ
ว่าแล้วก็ปั่นกันไป ลองของ ตามหน้าวัด หลังวัด  ของที่ลองก็ไม่เจอ แต่ต้องปั่นหนีแบบไม่คิดชีวิตกับ
หมาล่าเนื้อ ไม่รู้ไปแค้นใครมาจากไหน ยามค่ำคืน  ณ วินาทีนั้นเอง…เพิ่งมารู้ว่า ไอ้แหนบนี่ที่มึงปั่นให้กูนั่งมาตลอด
มึงขี่จักรยานไม่เป็นนี่หว่า   เพิ่งมาค้นพบตัวเอง ณ ตอนนั้นเลยว่า เรารักชีวิตของเรามากแค่ไหน  
    มันยังไม่พอ ไม่สาแก่ใจท่านๆ เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ท่านๆ ยังชอบลองของในรูปแบบใหม่ๆ ไม่เลิก
เขาแก่นจัน ในยามค่ำคืน ก็ปั่นจักรยาน กันไป แถมเพื่อนโอ๋ยังได้ของฝากเป็นมะม่วง จากไหนก็ไม่รู้
เพราะหาเจ้าต้นมะม่วงเจ้าของ ๆ ฝากไม่เจอซ่ะงั้น  สยองกันไปตามๆ กัน ยังมีอีกเยอะแยะมากมายเหมือนดินทรายที่ติดรองเท้า
และล้อหมุนของจักรยานเราจริงๆ…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: