Posted by: iamipew | มิถุนายน 15, 2008

เสียงโวกเวกโวยวาย ปนกับเสียงที่กำลังตั้งใจฟังที่ส่งถึงแก้วหู
ลมพัดอ่อนๆ วันที่ฟ้าไม่มีแดด ใต้ร่มไม้ใหญ่
ผู้คนเดินไปมา นั่งกันตามจุดต่างๆ
กับเสียงเพลงเพราะโดนใจ ที่เปิดไว้กลบเสียงน่ารำคาญ
โลกทั้งโลกก็เป็นของเรา บรรยากาศที่น่าปวดหัวก็กลายเป็นบรรายากาศของเพลงที่ฟัง
เฮ้ออ ดีน่ะที่มีคนทำเพลงเพราะให้เราฟัง  ดีจัง…


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: